Mainradweg: van noordoost-Beieren naar de Rijn

Station Mainz Aan alles komt een einde, dus ook aan deze fietstocht. Het voelde vreemd om vanochtend wakker te worden en te ontbijten, in de wetenschap dat ik nu weer thuis mijn laatste verslag zou tikken. Maar het is écht zo. Ik heb nog een laatste bad genomen in mijn hotelkamer en lekker ontbeten, waarna ik met mijn bagage naar de trein liep. Op mijn gekochte ticket staat een vertrektijd van 10:32 uur vanaf Mainz, maar mede vanwege de hectiek van mijn heenreis naar Bayreuth ging ik maar voor de stoptrein van 9:02 uur. In de trein zag ik nog even de monding van de Main in de Rijn, waardoor ik goed afscheid kon nemen van de vakantie.

Toen ik vandaag voor het laatst door het centrum van Mainz liep, zag ik weer de Fastnachtsbrunnen en het Osteiner Hof. Die wilde ik maandag graag tegelijk op de foto hebben, maar een jochie in zijn onderbroek gooide toen roet in het eten. Vanavond was het echter rustig daar. Dat gaf mij de ideale gelegenheid om de fontein en het gebouw alsnog samen in beeld te brengen. Dat is wat jullie nog van mij tegoed hebben. Verder was vandaag een nogal rustige dag. Ik heb mijn fietstocht voltooid, ik heb een stadswandeling door Mainz gemaakt én eentje door Frankfurt gemaakt, dus was het vandaag wel even tijd om rustig aan te doen.

Römerstadhuis Het mag niet zo zijn dat mijn verblijf in Frankfurt wordt beperkt tot een half uurtje langs de Main fietsen. Daarom heb ik besloten om de trein te pakken naar de vijfde stad van Duitsland, na Berlijn, Hamburg, München en Keulen. Frankfurt am Main is voornamelijk bekend door het vliegveld en door de vele wolkenkrabbers, maar tijdens de wandeling van NS International merk je dat Frankfurt veel meer is dan dat. Het is ook een stad met veel mooie groene stroken. En een winkelboulevard waar weliswaar veel mensen waren, maar afstand houden door de enorme breedte makkelijk te doen was. Geniet van het verslag en wie weet kom je op het idee om ergens in Nederland op de trein te springen naar Frankfurt!

Stadion am Bieberer Berg Ik onderging vanochtend maar weer eens een coronatest, zoals elke dag tot nu toe. De test was bij het Stadion am Bieberer Berg, thuisbasis van de voetbalclub Kickers Offenbach. Ik snap het als je nog nooit van die club had gehoord, want zij spelen op het vierde Duitse niveau. Ik was tot nu toe elke dag negatief getest en ik maakte me ook geen zorgen, maar toch heb ik hardop gejuicht toen ik daadwerkelijk een negatief testbewijs kreeg. Dat betekende namelijk dat ik de fietstocht af kon maken! Eerst ging ik nog even wat drankjes kopen bij de Lidl, daarna raakte ik een beetje verdwaald maar uiteindelijk belandde ik op het fietspad langs de Main. En deze rivier ging ik vandaag volgen tot aan de monding in de Rijn, bij Mainz. Dit is het verslag van de laatste etappe van de Mainradweg!

Afgelopen vrijdag deed ik even een uitstapje in Baden-Württemberg, maar vandaag heb ik Beieren definitief verlaten. Misschien niet zo definitief dat ik er nooit meer in mijn leven heen zal gaan, maar wel definitief tijdens de fietsvakantie van 2021. Ik maakte de oversteek naar de deelstaat Hessen over de Kilianusbrücke, die Karlstein am Main verbindt met Mainflingen. Met de Main aan mijn rechterkant zag ik het landschap vrijwel direct veranderen en zette ik de fietstocht voort tot Offenbach, het De Bilt van Duitsland. In Offenbach is namelijk de Deutsche Wetterdienst gevestigd.

Slot Johannisburg Vandaag stond de langste rit van de Mainradweg op het programma. En dat op de dag waarop er na een week vol zonnige, droge dagen weer onweer werd voorspeld, zij het aan het einde van de middag. Vanaf 8 uur kon ik ontbijten in het hotel in Wertheim en dus schoof ik om 8 uur aan voor het ontbijt. Ik moest natuurlijk ook het nodige inkopen, waardoor het tegen 9 uur aanliep toen ik eindelijk kon beginnen. Hier een verslag van een fietstocht die ik in het laatste uur (ten onrechte) benaderde als een race tegen de klok. Het zal een minder groot verslag zijn dan jullie van mij gewend zijn, omdat ik na aankomst niet meer uit het hotel ben geweest in verband met de slechte weersvoorspellingen. Dat ik lekker kon uitrusten na 80 kilometer, hielp ook wel mee met mijn beslissing.

Trein komt Wertheim binnen We zijn inmiddels in een nieuwe fase aanbeland. Waar de eerste acht achtereenvolgende overnachtingen plaatsvonden in Beieren, stak ik vandaag voor het eerst tijdens deze fietstocht een deelstaatgrens over. Ik fietste vandaag 45 kilometer, waarvan de laatste 15 in Baden-Württemberg, de deelstaat die het zuidwesten van Duitsland vormt. In het noorden van Baden-Württemberg wordt de grens met Beieren gevormd door de Main en laat ik nou net aan de onderkant van die grens bivakkeren! Ik ben aangekomen in Wertheim, het Leerdam van Duitsland. Overigens is de rivier die je op deze foto ziet niet de Main, maar de Tauber.

Vandaag stond er een rit van 60 kilometer op de planning. In werkelijkheid heb ik 75 kilometer gefietst. Dat heeft alles te maken met de drive-in-teststraat bij de discotheek met de prachtige naam Airport. Daarna ging ik ook nog de nodige boodschappen doen en kreeg ik gelukkig een negatief resultaat van mijn coronatest en dat maakte dat ik 15 kilometer had gefietst, zonder dat ik eigenlijk was begonnen. Gelukkig kon ik in het hotel in Lohr am Main pas inchecken vanaf 15:00 uur en was het lekker droog en zonnig, waardoor ik alle tijd van de wereld had en dus ook nam. Als je vanaf ongeveer half 11 60 kilometer gaat fietsen, met tussendoor nog een kop koffie en een kleine lunch, ben je wel om 3 uur daar en dat was dan ook het geval. Vandaag was ook de dag waarop ik afscheid moest nemen van de wijngaarden, maar daar kwam de indroductie van een nieuw berggebied voor in de plaats! 

Würzburg Ik kon het bijna niet geloven toen ik het typte: dag 7. Wat gaat de tijd snel, ik heb er gewoon een hele week op zitten. En waar kun je een week beter afsluiten dan in Würzburg? Ik heb daarvoor 65 kilometers moeten fietsen, maar die waren zo voorbij. Gelukkig maar, want daardoor kon ik meer zien van de stad. Ik heb een stadswandeling van 8 kilometer gedaan, waarvan ik de laatste honderden meters over ongeveer honderd treden moest lopen, maar daar kreeg ik wel een spectaculair uitzicht voor terug.

Mainschleife Gisteren vertelde ik jullie dat Haßfurt gisteren behoorlijk stil was, maar dat dat kon worden verklaard door het feit dat de restaurants op maandag dicht zijn. De meneer die me vandaag testte in Schweinfurt, wist me echter te vertellen dat Haßfurt altijd stil is. Vandaag ben ik gaan fietsen naar een stad waarop het motto van Haßfurt (geschiedenis, leven en hartelijkheid) meer van toepassing lijkt te zijn. Al is het maar omdat Volkach bekend is vanwege de wijnbouw uit een nabijgelegen natuurreservaat, genaamd de Mainschleife. 'Schleife' betekent 'lus' en het betreft ook een wijngaard die aan mijn linkerzijde lag toen ik een U-bocht met de rivier mee maakte. Desondanks dronk ik vanavond wel een biertje bij het eten, maar ook het bier (Krautheimer) was afkomstig uit deze streek. 

De Main Vandaag zitten we alweer op de helft. Op de helft van het aantal bestemmingen in Beieren. In totaal telt de rit 11 bestemmingen, waarvan 8 in Beieren en de rest in Baden-Württemberg, Hessen en Rijnland-Paltz. Vandaag is dus de vierde bestemming in Beieren aan de beurt. Na Bayreuth, Lichtenfels en Bamberg ben ik vandaag aangekomen in Haßfurt. Het is een stadje met 13.500 inwoners en het kent de schitterende slogan "Geschiedenis, leven, hartelijkheid". Alleen zijn de restaurants gesloten op maandag, waardoor er weinig leven inzit vandaag. Maar een verkapte rustdag tussendoor kan ook fijn zijn en dat was het vandaag ook.

Oude raadhuis van Bamberg Gisteren moest ik drie flesjes drinken inkopen voor de dag van vandaag, want vandaag is het zondag. Dat betekent in Duitsland dat alle supermarkten gesloten zijn. Er stond geen pittige fietsrit op de planning vandaag, waardoor ik eigenlijk heel ontspannen naar Bamberg kon fietsen. Daar vindt een trendbreuk plaats, want deze stad ligt niet aan de Main. We zijn afgebogen naar de river de Regnitz en naar de Main-Donaukanaal, die ook wel de Rijn-Main-Donaukanaal wordt genoemd. Dit omdat de Main uitmondt in de Rijn en het stromingsgebied van de Rijn door dit kanaal eigenlijk ook wordt verbonden met dat van de Donau. Dus pleit ik ervoor om het kanaal de Noordzee-Main-Rijn-Donau-Zwartezeekanaal te noemen.

Monding van de Witte en de Rode Main Gisteren was de dag waarop ik naar de bron van de Rode Main fietste. Vandaag was de dag waarop ik langs de Mainzusammenfluss fietste. Het is het punt waar de Rode Main en de Witte Main uitmonden in de Main. Dat punt word bereikt in Kolmbach, ongeveer 30 kilometer verwijderd van Bayreuth. Daarna ging de reis langs twee Frankische middengebergtes naar Lichtenfels. Ik heb vandaag 68 kilometer gefietst, waarvan het in de eerste helft vrij regelmatig regende. Aangezien ik daar niet op rekende, had ik geen regenkleding bij me en werd mijn kleding lekker nat. Maar nu lig ik lekker droog in mijn hotelbed dit verslag te schrijven.

Bron van de Rode Main In de beschrijving van de organisatie staat dat de Mainradweg van Bayreuth naar Mainz overwegend vlak is. Dat is misschien wel zo, maar dat is gerekend buiten de fanaten die de route gewoon helemaal willen fietsen, vanaf de bron. Dus besloot ik deze dag te benutten om naar de bron te fietsen en dat heb ik geweten. Een kleine 300 meter heb ik op moeten stijgen om de bron van de Rode Main te kunnen bewonderen. Het resultaat: ik heb de bron van de Rode Main gezien en daardoor kan ik over twee weken hopelijk zeggen dat ik de Mainradweg van begin tot eind heb gefietst! Het is de eerste keer in mijn leven dat ik de bron van een rivier van dichtbij heb gezien. Ik weet dus niet of dit minimalistische stukje water normaal is voor een rivierbron.

Dé trein Ik ben waarschijnlijk vertrokken uit Nederland op de treurigste Nederlandse dag van het jaar. Delen van Limburg zijn overstroomd, Nederland telt het hoogste aantal nieuwe coronabesmettingen sinds december 2020, Nederland kleurt rood op de ECDC-kaart en Peter R. de Vries is overleden aan de gevolgen van een laffe aanslag. Het voelt vreemd voor mij om nauwelijks iets te ervaren van de stemming in Nederland. Maar goed, deze donderdag 15 juli 2021 is nou eenmaal ook de dag waarop ik mijn reis naar Bayreuth heb geboekt en daar heb ik vandaag dus een verslag over geschreven. Over het begin van wat een onvergetelijk fietsavontuur moet worden.

Vorig jaar koos ik uit zekerheid voor een fietsreis in Nederland. Ik was bang dat een vakantie naar het buitenland een moeilijk verhaal zou worden en het leek me niet zo'n goed idee als corona weer zou worden verspreid door heel Europa. Die laatste mening heb ik nog steeds, maar toch heb ik er bewust voor gekozen om eventjes te vertrekken uit Nederland. Nog voordat de besmettingscijfers door het dak gingen, was ik al van mening dat Nederland qua coronabeleid tot de slechtste landen van Europa behoort. Dat bleek ook uit het feit dat Nederland als laatste van kleurcode rood ging (niet voor lang waarschijnlijk). Dus ga ik weer een bezoekje brengen aan de Oosterburen en om precies te zijn: een bezoekje aan de oevers van de Main.