 |
| Bron van de Rode Main |
In de beschrijving van de organisatie staat dat de Mainradweg van Bayreuth naar Mainz overwegend vlak is. Dat is misschien wel zo, maar dat is gerekend buiten de fanaten die de route gewoon helemaal willen fietsen, vanaf de bron. Dus besloot ik deze dag te benutten om naar de bron te fietsen en dat heb ik geweten. Een kleine 300 meter heb ik op moeten stijgen om de bron van de Rode Main te kunnen bewonderen. Het resultaat: ik heb de bron van de Rode Main gezien en daardoor kan ik over twee weken hopelijk zeggen dat ik de Mainradweg van begin tot eind heb gefietst! Het is de eerste keer in mijn leven dat ik de bron van een rivier van dichtbij heb gezien. Ik weet dus niet of dit minimalistische stukje water normaal is voor een rivierbron.
De klim
 |
| Uitzicht op Rodensdorf |
Toen ik Bayreuth uit was, ging het eerste deel langs een provinciale weg. Niet ideaal natuurlijk, maar ik snap dat het soms niet te vermijden is. Wanneer dat achter de rug was, kon het feest beginnen. Nadat ik het dorpje Destuben verliet, begon ik met klimmen. Het was duidelijk dat ik Nederland had verlaten en het was ook duidelijk dat dit rondje niet zou voldoen aan de eigenschappen van de Mainradweg zoals die werd beschreven door de organisatie. Nadat ik de snelweg kruiste, kon ik lekker met een snelheid van 54 kilometer per uur omlaag. Direct daarna kon ik weer omhoog. Dat dan weer wel. En daarna moest ik nóg drie kilometers klimmen, voordat ik de
Roter Mainquelle ('Quelle' is Duits voor 'bron') had bereikt.
Het dal
 |
| Creußen |
Nadat ik de bron van dichtbij heb kunnen bewonderen, ging ik lekker vier kilometer afdalen. Hoewel de daling langer duurde en hardnekkiger was dan de daling die in de vorige alinea werd beschreven, haalde ik deze keer geen 54 kilometer per uur omdat ik over een onverharde weg fietste. Het duurde vervolgens niet lang voordat ik Creußen had bereikt. Daar ging ik nog even naar de supermarkt, om vervolgens op mijn telefoon te kijken of er nog lunchmogelijkheden waren. Die waren er eigenlijk niet, dus ging ik maar weer een broodje halen bij diezelfde supermarkt. Vervolgens ging ik naar het treinstation waar de Mainradweg officieel begint. Daarna keek ik hoe ik verder moest en bleek ik weer terug naar de supermarkt te moeten fietsen.
Pegnitz-Radwege
 |
| Bayreuth |
Op de heenweg naar Creußen fietste ik de Mainradweg, terwijl die tot aan de bron totaal niet langs de Main ging. Het stuk van Creußen terug naar Bayreuth ging wél parallel aan de Main, hoewel ik de rivier nauwelijk heb kunnen zien. Dat deel is echter onderdeel van de Pegnitz-Radweg, vernoemd naar de river die van het stadje Pegnitz naar Fürth stroomt. Snap jij het nog? Ik niet. Maar ik snapte gelukkig wel hoe ik moest fietsen. Het begin bevatte een venijnig klimmetje, maar daarna was het vrij vlak en kon ik Bayreuth weer soepel bereiken. Ik kwam om ongeveer half 3 aan, waardoor ik genoeg tijd had om te douchen, een restaurant uit te zoeken en daarna de stad te verkennen.
Bayreuth
 |
| Graffiti langs de Main |
Gisteren had ik ook al een klein rondje gelopen in een stad met ongeveer de omvang van Gouda. Dat ging ik nu weer doen. Ik zag kerken, ik zag opvallende gebouwen en ik zag een vrij uitgestrekt marktplein. Nou moet ik heel eerlijk zeggen dat Bayreuth geen stad is waar je echt een keer in je leven geweest moet zijn. Tenzij je heel graag de Mainradweg wil fietsen, dan natuurlijk wel. Het meest aangename vond ik de rustgevende wandeling langs de Rode Main, waarvan de wanden versierd zijn met graffiti. Dat is geen vandalisme, maar juist een belangrijk onderdeel van het jeugdige imago van de stad. Van de 75.000 inwoners is 14.000 student aan de universiteit van Bayreuth. De stad heeft dan ook een jeugdig imago hoog te houden en doet dat dus op deze manier. Je kan ook lekker eten in Bayreuth en dat heb ik ook gedaan. De pot schafte vandaag een kaasrek met verschillende soorten kaas.
Morgen
Morgen is het tijd om Bayreuth te verlaten. Halverwege mijn route bereik ik Kulmbach, waar de Rode en de Witte Main samenvloeien tot de Main. Mijn eindbestemming wordt Lichtenfels. En ik ga er alles over vertellen in mijn blog van morgen, dus voor nu: welterusten en tot morgen!
Reacties