 |
| Stadion am Bieberer Berg |
Ik onderging vanochtend maar weer eens een coronatest, zoals elke dag tot nu toe. De test was bij het Stadion am Bieberer Berg, thuisbasis van de voetbalclub Kickers Offenbach. Ik snap het als je nog nooit van die club had gehoord, want zij spelen op het vierde Duitse niveau. Ik was tot nu toe elke dag negatief getest en ik maakte me ook geen zorgen, maar toch heb ik hardop gejuicht toen ik daadwerkelijk een negatief testbewijs kreeg. Dat betekende namelijk dat ik de fietstocht af kon maken! Eerst ging ik nog even wat drankjes kopen bij de Lidl, daarna raakte ik een beetje verdwaald maar uiteindelijk belandde ik op het fietspad langs de Main. En deze rivier ging ik vandaag volgen tot aan de monding in de Rijn, bij Mainz. Dit is het verslag van de laatste etappe van de Mainradweg!
Frankfurt
Toen ik eenmaal fietste, was ik eigenlijk niet meer volledig gefocust op het einde. Ik zou namelijk eerst nog langs Frankfurt (voluit: Frankfurt am Main)fietsen en dat werd een beleving op zich. Ik zag de eerste wolkenkrabber en toen keek ik vrijwel alleen maar naar rechts, waar de binnenstad van Frankfurt zich bevond. Met de Main tussen de binnenstad van Frankfurt en het fietspad waarop ik fietste. Vanaf de fiets aan de andere kant van de Main was de skyline van Frankfurt een lust voor het oog. Ik verklap alvast dat morgen een stadswandeling door Frankfurt op de planning stond en daar heb ik nu al heel veel zin in.
Het restant
Nadat ik Frankfurt had verlaten, kwam bij mij het besef dat het bijna afgelopen was. Ik zag een zee van zonnebloemen bij Kelsterbach en dat deed me herinneren aan de zonnebloemen die ik vrijwel elke dag heb mogen aanschouwen. Ik was de kilometers aan het aftellen naar Mainz-Kastel, het stadsdeel van Wiesbaden dat voorheen bij Mainz hoorde, waar de Main uitmondt in de Rijn. 30, 28, 25, 19... en dan is het nog een uur! Ik ging daarin voor het eerst in de hele Mainradweg door een bos, door de Okrifteler Wäldchen om precies te zijn. Ik ging ook een heel stuk over een overhard pad door een open weide, wat daadwerkelijk duidt op het feit dat ik significant dichter bij Nederland ben dan in het begin.
Mainspitze
En toen kwam de Rijn steeds dichterbij. Op een gegeven moment was de afstand tot Mainz-Kastel nog vijf kilometer en toen was het einde écht nabij. Ik zag op een gegeven moment de Rijn al, maar ik was niet op de plek waar ik wilde zijn. Dus ging ik terug naar de plek waar de Main aan de rechterkant en de Rijn aan de linkerkant stroomt. En na de Mainspitze mondt de Main uit in de Rijn en toen ik daar was, voelde ik al dat ik mijn doel had bereikt. Ik moest natuurlijk nog naar het hotel in Mainz, maar de Mainradweg was officieel voltooid. Het waren om en nabij 550 schitterende kilometers, langs verschillende berggebieden en door mooie steden als Bayreuth, Bamberg, Würzburg en Frankfurt.
Mainz
 |
| Standbeeld van Johannes Gutenberg |
Maar mijn vakantie zit er nog helemaal niet op! Ik ben nu in Mainz en dat laat ik zeker niet onopgemerkt voorbijgaan. Dus je voelt hem al aankomen: tijd voor een stadswandeling! In Würzburg kocht ik de wandeling bij een boekhandel en ik ging naar de boekenwinkel op het hoofdstation van Mainz om te vragen of ze een dergelijke stadswandeling door Mainz ook in voorraad hadden. Hadden ze helaas niet, dus ging ik een stadswandeling op internet opzoeken. Ik kwam uit bij een wandeling die start op het Gutenbergplatz. Dit plein is vernoemd naar Johannes Gutenberg, die ongeveer in 1400 werd geboren in Mainz en geldt als uitvinder van de boekdrukkunst. Tegenover het standbeeld van Gutenberg staat het Staatstheater Mainz.
 |
| Mainzer Dom |
Daarna ging ik door naar het marktplein, waar de domtoren van Mainz centraal staat. Het is alweer de vierde domtoren die ik op deze reis heb gezien. Ik zag ze al in Bamberg en in Würzburg en ik heb de Kaiserdom van Frankfurt ook al gezien. Om de hoek van de Mainzer Dom zag ik... een boekhandel! Daar wordt de stadswandeling van Mainz wél verkocht en dus schakelde ik over naar de wandeling in het boek. Ik ging langs kleinschalige parkjes en langs fonteintjes en toen viel mijn aandacht op de Eisenturm. Een bleekwitte toren die in de Tweede Wereldoorlog werd verwoest en daarna vliegensvlug werd gerestaureerd. Daarna diende het als militaire gevangenis, maar tegenwoordig is het de thuisbasis van de kunstvereniging Eisenturm Mainz.
 |
| Boot vaart onder de Theodor-Heuss-Brücke door |
Daarna ging ik nog langs museums; het
Naturhistorisches Museum (misschien een idee voor woensdag) en het
Landesmuseum (geschiedenis en kunst, dat laatste interesseert mij niet echt). Vervolgens ging ik naar de Rijnoever. Het is voor mij nogal wennen om langs een grote rivier te lopen die niet de Main is. Ik was zo verbonden met de Main dat ik vandaag eigenlijk moest leren dat er meer rivieren zijn dan alleen de Main. Ik liep langs de
Rheinuferpromenaden naar het einde van de route in het boek. Alleen had ik het begin nog niet gehad, dus dacht ik dat ik een heel stuk langs een drukke weg moest lopen en was ik stiekem aan het kijken naar mogelijkheden om er met het openbaar vervoer te komen, maar dat heb ik toch maar niet gedaan.
 |
| Christuskirche |
En daar ben ik ook wel blij mee, want het midden van deze weg bestond uit groen waar je kon lopen. Dat maakte het allemaal vele malen verdraaglijker en ik had uitzicht op de Christuskirche. Normaal gesproken doen kerken niet zo veel met mij, maar als ze het middelpunt vormen van een groen gebied, dan is dat op de een of andere manier toch anders. Dus kon ik er een mooi plaatje van maken. Daarna meerdere malen oversteken naar een nieuw groen gebied, totdat ik weer bij het begin was. Eigenlijk begint de route bij Mainz Hauptbahnhof, maar het hoofdstation van Mainz ga ik nog vaak genoeg zien. Daarom vond ik het niet per se noodzakelijk om nog daarheen te lopen.
 |
| Schillerplatz |
Het 'begin' van de wandeling was niet het meest boeiende. Het mooiste van dat stuk vond ik de Fastnachtsbrunnen (het carnavalsfontein) met daarachter het Osteiner Hof, te vinden op het Schillerplatz. Samen zorgden ze eigenlijk wel voor een mooi plaatje en ik wilde graag het fontein in zijn geheel op de foto hebben, alleen was er een jongetje in zijn onderbroek aan het spelen in het water rondom de fontein. Het mannetje heeft volkomen gelijk en ik vind het niet ongepast om hem op de foto te zetten. Dus maakte ik een foto van een deel van de Fastnachtsbrunnen, waardoor hij niet te zien is. En zo is het ook wel een mooie foto geworden, toch?
Met eten was ik al van plan om iets makkelijks te halen. Het is maandag, dus de restaurants zijn dicht. Vorige week maandag was ik in Haßfurt (14.000 inwoners) en het ligt nogal voor de hand dat er in Mainz (217.000 inwoners) meer mogelijkheden zijn. Ik koos voor een dürümzaakje, waar ik een vegetarische dürüm kocht. Als toetje nam ik een chocolade-ijsbeker en toen was het tijd om terug te keren naar mijn hotel. Daar heb ik nog even wat mee kunnen pikken van de Duitse versie van Bankgiro Miljonairs (ook goed voor je Duitse taalontwikkeling, zeker de makkelijke vragen).
Morgen
Morgen ga ik de trein pakken naar Frankfurt am Main en ga ik daar de hele dag vertoeven. Welterusten en tot morgen!
Reacties