 |
| Römerstadhuis |
Het mag niet zo zijn dat mijn verblijf in Frankfurt wordt beperkt tot een half uurtje langs de Main fietsen. Daarom heb ik besloten om de trein te pakken naar de vijfde stad van Duitsland, na Berlijn, Hamburg, München en Keulen. Frankfurt am Main is voornamelijk bekend door het vliegveld en door de vele wolkenkrabbers, maar tijdens de wandeling van NS International merk je dat Frankfurt veel meer is dan dat. Het is ook een stad met veel mooie groene stroken. En een winkelboulevard waar weliswaar veel mensen waren, maar afstand houden door de enorme breedte makkelijk te doen was. Geniet van het verslag en wie weet kom je op het idee om ergens in Nederland op de trein te springen naar Frankfurt!
De trein
 |
| Frankfurt am Main Hbf |
De fiets had ik vaarwel gezegd en dus pakte ik de trein van Mainz Hauptbahnhof naar Frankfurt am Main Hauptbahnhof. Ik schafte een dagkaart aan van de RMV (Rhein-Main-Verkehrsverbund), waarmee ik in het traject Mainz-Frankfurt onbeperkt gebruik mag maken van het openbaar vervoer (uitgezonderd intercity's en hogesnelheidstreinen). Daar heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Ik had in theorie een hogesnelheidslijn kunnen pakken van Mainz naar Frankfurt, maar dat kost klauwen met geld. En met de regionale sneltrein zie je ook nog wat van de omgeving en ben je in 40 minuutjes in Frankfurt.
Wallanlagen
 |
| Hoofdkantoor DB |
De wandeling die ik heb gemaakt, is er eentje van NS International. Je kan daar kiezen uit dertien plaatsen, veelal met een directe treinverbinding met Nederland. Dat geldt ook voor Frankfurt am Main, waar ik donderdag de trein pak naar Utrecht. Maar eerst nog deze wandeling! Deze begon langs een bomenrijke Kaiserstraße, maar niet lang daarna volgden de Wallanlagen.
Wallanlage is Duits voor stadswal, maar ik liep niet langs stadsmuren. Die zijn namelijk afgebroken; de Wallanlagen zijn groenstroken die langs de plekken lopen waar ooit stadsmuren stonden. Het zijn parkjes met meestal een mooi fonteintje in het midden en zowaar kwam ik ergens een eenkoorn tegen. Ik had niet verwacht dat ik in Frankfurt am Main een eekhoorn tegen zou komen. Ik had wel verwacht dat ik aan het einde van het park twee wolkenkrabbers zou tegenkomen. Deze gebouwen vormen het hoofdkantoor van de Deutsche Bank.
Zeil
 |
| Zeil |
Nadat ik het indrukwekkende hoofdkantoor had gezien, ging ik weer terug het groen in. Het feit dat ik nu al zo vaak door parken ben wezen wandelen, ontkracht het vooroordeel dat veel mensen waarschijnlijk hebben over Frankfurt. Door de enorme bouwwerken is men misschien geneigd te denken dat er qua groen weinig te beleven is in de stad, maar dat is dus absoluut niet waar! Je kan in een park naar beneden lopen om een plantsoen in te gaan bijvoorbeeld. Na het laatste park was het wel tijd om het groen min of meer vaarwel te zeggen en de wandeling gaat dan al snel naar een enorme winkelstraat, genaamd Zeil. Daar ging ik nog even kleding kopen en ik was me aan het verbazen hoe makkelijk het voor mij was om me aan de coronaregels te houden, terwijl er kwantitatief echt wel veel mensen waren. De winkelstraat is gewoon zó breed, dat het eigenlijk lijkt te zijn ontworpen voor mogelijke pandemieën.
Römer
 |
| Römerberg |
Maar het mooiste van de wandeling vond ik eigenlijk het Römerberg. Je kijkt op dit plein om je heen en je ziet van alles. Je kan de dom van Frankfurt zien, je kan het stadhuis van de stad zien, je kan een rits aan prachtige vakwerkpanden zien. Je ziet dus eigenlijk alles, op wolkenkrabbers na. Ook dat is dus Frankfurt. Ik keek even goed rond, zette het op de foto en ging daarna vol goede moed naar de Dom van Frankfurt. In de routebeschrijving staat dat je de Dom van 324 treden kan beklimmen en daar had ik eigenlijk wel zin in. Ik keek speciaal even op Google en kon daar niet vinden dat het níét mogelijk was. Helaas zag ik bij de Dom de teleurstellende mededeling dat het gebouw tot nader order gesloten is vanwege corona. Helaas.
Terug naar de Main
 |
| Terug van weggeweest: de Main |
Daarna was het weer tijd voor nostalgie. De route liep namelijk naar de Main, de rivier die centraal stond tijdens deze reis. Gisteren zag ik Frankfurt met de Main aan mijn rechterzijde en vandaag had ik de Main dus links van mij. En ik moet zeggen dat het uitzicht op de andere kant van Frankfurt toch nét iets minder indrukwekkend is. Hoe mooi de wandeling ook was, ik ben wel blij dat ik het uitzicht op de hoge gebouwen gisteren tijdens de fietstocht had. Deze route is echt perfect om je een heel compleet beeld te geven over Frankfurt, maar de wandelaar die niet de Mainradweg heeft gefietst, verdient ook een uitzicht op de skyline van Frankfurt zoals ik die gisteren had. Wanneer de route naar de Main loopt, loop je eigenlijk al tegen een brug op. Ik denk ook echt dat ik een recensie ga schrijven en dit ga tippen aan NS International.
Einde van de wandeling
 |
| Gutleutkazerne |
Ik bleef anderhalve kilometer langs de Main lopen en dat is fijn lopen, hoor! Je kan natuurlijk naar rechts kijken en de gebouwen zien, maar je kan ook gewoon lekker langs het water slenteren. Dat deed ik ook en dat is makkelijk vol te houden. Nadat ik de Main verliet, ging ik onder een oude brandweerkazerne door die in 1945 in beslag werd genomen door het Amerikaanse leger. Daarna ging ik zo langzamerhand weer terug naar Frankfurt am Main Hauptbahnhof. De wandeling is op zichzelf 8 kilometer, maar als je tussendoor hier en daar heen en weer loopt, kom je uiteindelijk op 11,5 kilometer uit. Dat verdiende wel een plantaardige Whoppermenu als lunch.
Post-wandeling
 |
| Uitzicht vanuit het restaurant |
Ik kon het niet laten om toch nog even langs de andere kant van de Main te lopen. Ik maakte weer dankbaar gebruik van mijn dagkaart en ging met de S-Bahn (Stadtbahn: stoptrein die langs verschillende ondergrondse stations in Frankfurt gaat) naar een station aan de andere kant van de Main. Daarna liep ik naar de Main en ging ik op een rustiger tempo weer langs de skyline van Frankfurt lopen. Soms even op een bankje zitten en goed voor me uitkijken en wachten totdat het tijd werd om naar een restaurant te gaan. Het werd Vevay, een vegetarisch restaurant waar ik zoete aardappelen als voorgerecht kreeg en noodles met mango als hoofdgerecht. Ik heb by far de lekkerste zoete aardappelen ooit gegeten.
Spectaculair einde
Wat doe je als je gebruik kan maken van het openbaar vervoer en je bent na een hele dag door de stad slenteren een beetje klaar met lopen? Je gaat gewoon met de metro (U-Bahn) van het restaurant naar Frankfurt am Main Hauptbahnhof, dat één halte verder was. Daar ging ik overstappen van de U-Bahn naar de S-Bahn en rond half 10 kwam ik aan op Mainz Hauptbahnhof. Daarna alleen nog maar naar het hotel lopen, dacht ik. Alleen: mijn telefoon was leeg, mijn powerbank was leeg en ik wist gewoon de weg naar het hotel niet meer. Ik moest dus in het wilde weg vragen en uiteindelijk kwam ik iemand tegen die op Google Maps even ging kijken voor mij. Daardoor kon ik alsnog het hotel vinden, wat door beginnende stortregen ook hard nodig was! Gelukkig had ik een paraplu bij me. En ik zit lekker mijn verslag te schrijven in het hotel.
Morgen
Morgen is mijn laatste vakantiedag! Ik doe het rustig aan en ik ga naar het Naturhistorisches Museum in Mainz. Tot morgen!
Reacties