 |
| Mainschleife |
Gisteren vertelde ik jullie dat Haßfurt gisteren behoorlijk stil was, maar dat dat kon worden verklaard door het feit dat de restaurants op maandag dicht zijn. De meneer die me vandaag testte in Schweinfurt, wist me echter te vertellen dat Haßfurt altijd stil is. Vandaag ben ik gaan fietsen naar een stad waarop het motto van Haßfurt (geschiedenis, leven en hartelijkheid) meer van toepassing lijkt te zijn. Al is het maar omdat Volkach bekend is vanwege de wijnbouw uit een nabijgelegen natuurreservaat, genaamd de Mainschleife. 'Schleife' betekent 'lus' en het betreft ook een wijngaard die aan mijn linkerzijde lag toen ik een U-bocht met de rivier mee maakte. Desondanks dronk ik vanavond wel een biertje bij het eten, maar ook het bier (Krautheimer) was afkomstig uit deze streek.
Schweinfurt (schitterende Duitse naam)
 |
| Schweinfurt |
Ik vraag me eigenlijk af of de route gisteren niet beter had kunnen eindigen in Schweinfurt. Die 22 extra kilometers hadden er gisteren prima bij gekund en na een korte fietsdag is er waarschijnlijk meer te beleven in Volkach dan in Haßfurt. En de 22 kilometer tussen Haßfurt en Schweinfurt waren heel mooi. Op een rustig fietspaadje, langs de Main, redelijk afgezonderd van autowegen en veel groen om je heen. Vandaag moest ik in het centrum van Schweinfurt zijn voor een coronatest en een bijkomend voordeel was dat ik het centrum van Schweinfurt zag. Het centrum van Schweinfurt was veel groter en ik heb sterk de indruk dat daar meer te beleven is dan in Haßfurt. Ook op een maandag. Schweinfurt was helaas ook een stad waar twee kampen werden gebouwd voor dwangarbeiders in de Tweede Wereldoorlog.
Zonnebloemen
Nadat ik in Schweinfurt een negatieve testuitslag kreeg, kon ik verder met mijn rit. Het ging niet altijd langs de Main, soms was het een fietspad langs een autoweg. Maar zoals gezegd zijn de autowegen buiten de spits vrij rustig en aan de andere kant van het fietspad werd mijn blikveld overspoeld door zonnebloemen en kroppen sla. Hoewel zonnebloemen in Nederland ook geen zeldzaamheid zijn, kan ik me niet herinneren dat ik zo'n grote groep zonnebloemen in Nederland bij elkaar heb gezien. Het was de bedoeling dat ik in Wipfeld (hallo, schaterlachende pubers) de Main over zou steken met een veerpont, maar die was helaas buiten dienst. Dan maar vier kilometer verder fietsen naar Obereisenheim, om daar de boot te pakken.
Fahr
 |
| Fahr |
Enkele kilometers later kwam ik weer een boot tegen. Ik was beland in de plaats Fahr. De naam verwijst naar het feit dat je vanuit het plaatsje kunt varen naar een plaats aan de andere kant van de Main! Je zou zeggen dat Fahr hier niet bepaald uniek in is, aangezien ik dat een paar kilometer daarvoor had gedaan vanuit Obereisenheim (en nee, aan de overkant was ik nog niet in Fahr). Wanneer de boot vanuit Wipfeld niet buiten dienst was geweest, had ik toen al over kunnen varen. Maar Fahr is een van de oudste nederzettingen aan de Main en claimde dus als het ware deze naam. Vanuit Fahr was het niet lang meer fietsen (
Radfahren) naar de eindbestemming: Volkach!
Volkach
 |
| Gaibacher Tor |
Volkach is een stad met vakwerkhuizen die doen denken aan de Weserradweg die ik in 2019 fietste. Mijn hotel staat naast het raadhuis van Volkach, maar het indrukwekkendst is in mijn ogen de stadstoren die het stadsgezicht behoorlijk domineert. Het is de Gaibacher Tor, die helaas niet optimaal diende als verdedigingswerk. De vissers in de wijk waren vroeger geregeld slachtoffer van plunderingen en militaire acties, maar dat weerhoudt Volkach er blijkbaar niet van om de toren in diens hoedanigheid te laten staan. En nu is het gewoon een indrukwekkende toren.
Op het menu stond Rahmpfifferlinge mit Semmelknödel. Dat ging ik even googelen en het bleken cantharellen in room te zijn en een Semmelknödel is een soort broodknoedel, erg lekker!
Morgen
Morgen ga ik 65 kilometer fietsen naar Würzburg. Dat is de stad waar de Residentie van Würzburg is gevestigd en die staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Gute Nacht und bis Morgen!
Reacties